Je weet al wat je moet doen. Waarom lukt het dan niet?
Ik sprak onlangs een vrouw tijdens een kennismakingsgesprek. Ze zit in de overgang, heeft een drukke baan, en ze zei iets wat ik bijna elke week hoor:
Ze wist dat krachttraining belangrijk is. Ze wist dat voeding invloed heeft op haar energie en haar gewicht. Ze had geen gebrek aan informatie. Geen gebrek aan goede bedoelingen. En ook geen gebrek aan motivatie, want haar gezondheid gaf ze zelf een dikke acht qua belangrijkheid.
Toch zakte het steeds weg. Periodes waarin ze goed bezig was, gevolgd door weken waarin alles weer verdween. En sinds de overgang voelde ze dat het lichaam ook nog eens minder meewerkte: minder energie, gewicht moeilijker onder controle, geen vaste routine meer.
Het probleem is niet kennis
Dit is het patroon dat ik bij vrijwel iedereen boven de 40 zie die bij mij aan tafel komt. Niemand komt binnen met de vraag "wat is een squat?". Iedereen heeft al artikelen gelezen, video's gekeken, misschien zelfs eerder een schema gevolgd.
Het probleem zit ergens anders. Het zit in het feit dat je alles alleen probeert te doen:
- Zonder structuur die voor je is uitgedacht
- Zonder iemand die op je rekent als je geen zin hebt
- Zonder systeem dat je ook op de moeilijke dagen op de rails houdt
Op een goede dag heb je niemand nodig. Maar fitter worden gebeurt niet op je goede dagen. Het gebeurt op de dagen dat je moe bent, het druk is, en de bank aantrekkelijker is dan de sportschool. Precies op die dagen verlies je de onderhandeling met jezelf.
Waarom ik twee keer per week adviseer, niet één
In het gesprek adviseerde ik haar twee trainingen per week. Niet omdat twee sessies meer opleveren voor mij, maar omdat ik uit ervaring weet wat één keer per week doet: het wordt een los eilandje in je week. Eén afspraak afzeggen voelt als niks, en twee weken later ben je het ritme kwijt.
Twee vaste momenten per week werkt anders:
- Twee momenten waarop iemand op je rekent
- Twee momenten waarop je niet opnieuw hoeft te onderhandelen met jezelf
- Genoeg frequentie om daadwerkelijk sterker te worden, ook in de overgang
De training is dan geen beslissing meer. Het is gewoon dinsdag.
"Maar ik betaal al voor de sportschool"
Dit is de gedachte waar bijna iedereen op uitkomt, ook de vrouw uit dit gesprek. Je hebt al een abonnement. Waarom zou je daarnaast nog investeren in begeleiding?
Eerlijk antwoord: als je abonnement werkt, moet je dat vooral blijven doen. Maar kijk even terug. Hoe lang heb je dat abonnement al? En wat heeft het je tot nu toe gebracht?
Een abonnement geeft je toegang tot apparaten. Het geeft je geen plan, geen techniek, geen voortgang, en vooral: geen enkele reden om te komen op de dagen dat je geen zin hebt. Dat is geen verwijt aan jou. Het is gewoon niet waar een sportschoolabonnement voor is gemaakt.
Wat je hier zelf mee kunt, vandaag nog
Je hoeft hier niets te kopen om iets aan dit verhaal te hebben. Drie dingen die je deze week zelf kunt doen:
- Plan je trainingen als afspraken. Vaste dag, vaste tijd, in je agenda. Niet "deze week een keer sporten", maar dinsdag 18:00 en zaterdag 9:00.
- Maak iemand deelgenoot. Een vriendin, je partner, een collega. Iemand die vraagt hoe het ging. Verantwoordelijkheid hoeft niet duur te zijn, het moet er alleen wél zijn.
- Verlaag de lat voor slechte dagen. De regel is niet "perfect trainen", de regel is "komen". Een matige training die doorgaat is meer waard dan een perfecte training die je overslaat.
En als je merkt dat je dit al vaker hebt geprobeerd en het steeds wegzakt: dat zegt niets over je wilskracht. Het zegt dat je een structuurprobleem hebt, geen kennisprobleem. Dat is goed nieuws, want structuur is op te lossen.